Eibarko euskara hiztegia
zarratu
1.
izond.
(
ETNO).
Cerrado,-a,
tupido,-a.
Inguru itxixa.
Txakur ona! Balientia! Baso zarratuan be, barruraiƱo sartzen dok hau!. /
Guztiz txara zarratu bat. (Ibilt 455).
Anton.
mihats.
2.
adlag.
(
ETNO).
Junto,
pegado,
sin mucho hueco.
Landarak bata bestiagandik urrian ipintzia, tarte txikixakin.
Porruak zarratu-zarratu sartzia ez da ona.